Το απεργιακό ποτάμι δεν γυρίζει πίσω
Να αποσυρθούν τα μέτρα κυβέρνησης-ΔΝΤ-ΕΕ
Κάτω η κρατική βία και τρομοκρατία
Την πολιτική ευθύνη για τους νεκρούς έχουν η κυβέρνηση, η αστυνομία, η εργοδοσία
Να κλιμακωθεί τώρα ο αγώνας
Ο χτεσινός σημερινός απεργιακός σεισμός και οι μεγαλειώδεις διαδηλώσεις ήταν το πιο ηχηρό ΟΧΙ στα ληστρικά μέτρα κυβέρνησης-ΔΝΤ-ΕΕ. Αντί να τα αποσύρει, η κυβέρνηση χρησιμοποιεί χωρίς ντροπή τον τραγικό χαμό των τριών εργαζόμενων στη Μαρφίν για να τα προωθήσει.
Τα κροκοδείλια δάκρυα του Βγενόπουλου, ο οποίος εξανάγκαζε τους εργαζόμενους να δουλεύουν κλειδωμένοι σε ένα κτίριο χωρίς πυρασφάλεια, έχουν την ίδια αξία με τις προκλητικές καταγγελίες του πρωθυπουργού για διαδηλωτές-δολοφόνους.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έπνιξε την Αθήνα στα χημικά, τα δακρυγόνα, την τρομοκρατία. Είναι ο αυτουργός της δολοφονίας των τριών πολιτών. Μαζί με τα ασφαλίτικα παρακλάδια της και τις προβοκάτσιες προσπαθεί να ανακόψει τη γενίκευση των λαϊκών κινητοποιήσεων.
Χτες η εργατική τάξη έστειλε το μήνυμα στην κυβέρνηση ότι δεν θα περάσουν τα μέτρα.
Είναι ώρα για κλιμάκωση του απεργιακού και λαϊκού ξεσηκωμού με αγώνες και απεργίες, με καταλήψεις στις σχολές, με μαζικά συλλαλητήρια.
Δεν θα επιτρέψουμε σε καμιά κυβέρνηση να πάρει πίσω κατακτήσεις ενός αιώνα που κατακτήθηκαν με αγώνες και θυσίες.
Ο δρόμος είναι ένας!
Μαζικός, ενωτικός και περιφρουρημένος αγώνας μέχρι να ανατραπεί η αντιλαϊκή πολιτική!
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
Πρωτοβουλία εργαζόμενων στο ιδιωτικό και δημόσιο τομέα
Πρωτοβουλία φοιτητών ΤΕΙ Ηγουμενίτσας
Η φετινή 36η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, το Νοέμβρη του 1973, βρίσκει το λαό και τη νεολαία, να επωμίζεται και πάλι τα βάρη της παγκόσμιας κρίσης, στηριγμένη στο αντιλαϊκό θεσμικό πλαίσιο και των προηγούμενων κυβερνήσεων, βρίσκει την ανθρωπότητα σε μια περίοδο, που συνεχίζονται οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, σε Ιράκ, Αφγανιστάν, Παλαιστίνη και αλλού. Η καθημερινή ζωή αποδεικνύει ότι, μετά από 36 χρόνια, τα κεντρικά συνθήματα του Πολυτεχνείου παραμένουν ζωντανά κι επίκαιρα.
Η ηρωική εξέγερση το Νοέμβρη του 1973 ήταν το αποτέλεσμα εξάχρονων σκληρών αγώνων, στους οποίους οι φοιτητές και σπουδαστές συνενώθηκαν με τα πρωτοπόρα τμήματα της εργατικής τάξης και του λαού. Ο Ελληνικός λαός δεν στρέφονταν μόνο κατά της χούντας. Όσο κι αν σήμερα κάποιοι προσπαθούν να μας κάνουν να το ξεχάσουμε, στρέφονταν και κατά των ιμπεριαλιστών, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, που τη στήριξαν, διεκδικούσε «ψωμί» για τον λαό, συγκρούονταν με τον φασισμό, με την συμβιβαστική γραμμή, με την ηττοπάθεια και τη λογική «τίποτα δεν γίνεται».
Σήμερα στην εποχή της «Νέας Τάξης», στην εποχή των «μεταρρυθμίσεων» που χτυπούν λαϊκά δικαιώματα και κατακτήσεις, το σύνθημα «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία» «Εθνική Ανεξαρτησία», o αγώνας για Λαϊκή Κυριαρχία και το όραμα της Κοινωνικής Δικαιοσύνης, είναι επίκαιρα και αναγκαία.
Ο λαός και η νεολαία τα κάνουν αιτήματα των σύγχρονων αγώνων τους, στις κινητοποιήσεις της νεολαίας, των εκπαιδευτικών και των εργαζομένων, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της Παιδείας, στον περιορισμό των δημοκρατικών δικαιωμάτων, στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, στον ρατσισμό, στην καταστολή και στην τρομοκρατία. Στους αγώνες ενάντια στην πολιτική της διαρκούς λιτότητας, της ανεργίας, για την υπεράσπιση της Κοινωνικής Ασφάλισης, για ανθρώπινα μεροκάματα και συντάξεις, για τη διεκδίκηση πραγματικά Δημόσιας, Δωρεάν Παιδείας, Υγείας και Πρόνοιας, για τα δικαιώματα των μεταναστών. Στους αγώνες για να δικαιωθούν τα συνθήματα της Λαϊκής Εξέγερσης, για την υπεράσπιση της ειρήνης, για την κοινωνική απελευθέρωση και χειραφέτηση, για την αλληλεγγύη των λαών. Σε αγώνες όπως οι φοιτητικές κινητοποιήσεις του ’06-’07, οι μαθητικές καταλήψεις, η μεγαλειώδης απεργία των δασκάλων καθώς και αυτές για το ασφαλιστικό, είτε και σε εξεγέρσεις όπως η πρωτόγνωρη κοινωνική έκρηξη του Δεκέμβρη ’08.
Σε αυτούς τους αγώνες ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ καθημερινά και μάς καλεί σε νέους αγώνες.
Μέρα με τη μέρα αποδεικνύονται ψεύτικες οι ελπίδες που καλλιέργησε η νέα κυβέρνηση (προϋπολογισμός, νομιμοποίηση κολλεγίων, ΟΛΠ, ΜΑΤ σε δράση ενάντια σε νεολαία και εργαζόμενους, stage, ανασφάλιστη εργασία, βίαιη αντιμετώπιση των μεταναστών κλπ.).
Με τη μαζική συμμετοχή μας στις φετινές εκδηλώσεις γιορτασμού του Πολυτεχνείου, τιμούμε τους νεκρούς του αντιδικτατορικού αγώνα και όλους αυτούς που υπέφεραν στα κολαστήρια της χούντας. Δίνουμε την καλύτερη απάντηση στους καλοθελητές, που προσπαθούν να παραχαράξουν την ιστορία, να διαστρεβλώσουν το περιεχόμενο της εξέγερσης. Αυτούς που μιλούν για «χαμένα μεγαλεία», για «νεολαία συμβιβασμένη και αδιάφορη», για «γενιές που ενσωματώθηκαν», για «μουσειακές εκδηλώσεις». Σε όλους αυτούς, που σήμερα θέλουν να κρύψουν την υποταγή τους στη «Νέα Τάξη», στο δήθεν «ρεαλισμό της εποχής» τού να «είσαι με τους ισχυρούς».
Ο Nοέμβρης μας εμπνέει με το ανυπόταχτο πνεύμα του!
Όλοι την Τρίτη, 17/11, στις 18:00 συγκέντρωση στον Πεζόδρομο Ελ. Βενιζέλου
Δευτέρα, 16/11, στις 19:00 εκδήλωση – συζήτηση και προβολή βίντεο στο 1ο Δημοτικό Σχολείο
Άλλος ένας κρίκος στην ατέλειωτη αλυσίδα κακοποίησης μεταναστών
Χαροπαλεύει ακόμα στην εντατική ο Κούδρος μετανάστης
Η σιωπή είναι συνενοχή: Να καταγγείλουμε την άγρια βία της Λιμενικής Αστυνομίας και την αντιμεταναστευτική πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ
Πολύ άσχημη-σχεδόν ανεπίστρεπτη-είναι η κατάσταση της υγείας του 29χρονου Κούρδου μετανάστη, Αριβάν Οσμάν Αμπντουλάχ, που νοσηλεύεται σε κατάσταση «φυτού», στηεντατική του Νοσοκομείου «Παπανικολάου» Θεσσαλονίκης. Στις 3 Απρίλη σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, ξυλοκοπήθηκε άγρια από άνδρες του Λιμενικού Σώματος, στο Λιμάνι της Ηγουμενίτσας, που του χτυπούσαν το κεφάλι στο τσιμέντο του λιμανιού, μέχρι που αυτός έπαθε εσωτερική αιμορραγία.
Το γεγονός κρατήθηκε κρυφό από τις Αρχές για 16 μέρες για να εξαφανιστούν τα όποια ενοχοποιητικά στοιχεία. Έγινε γνωστό, μετά την επιμονή και τις καταγγελίες συγγενών του, φίλων του και αντιρατσιστικών οργανώσεων και της δημοσιότητας, που πήρε η υπόθεσή του. Η σοβαρότητα των καταγγελιών, ανάγκασε τον αρχηγό του Λιμεν. Σώματος, να διατάξει τη διενέργεια ΕΔΕ.
Καθημερινό, μόνιμο φαινόμενο και όχι τυχαίο-όπως θέλει να το εμφανίσει η κρατική προπαγάνδα-είναι πλέον οι εκπυρσοκροτήσεις όπλων, οι δολοφονικοί εξοστρακισμοί σφαιρών, τα κτηνώδη κτυπήματα, οι βασανισμοί, τα φαινόμενα της άγριας κρατικής και εργοδοτικής βίας, ιδιαίτερα σε βάρος των ανυπεράσπιστων μεταναστών, όπως έδειξε και η δολοφονική επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα. Καθημερινά διαπράττονται δεκάδες μικρά ή μεγάλα εγκλήματα, συχνά από τους ίδιους τους «φύλακες του νόμου», σε βάρος αθώων, που δεν έχουν συγγενείς σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα. Τα περισ-σότερα από αυτά ούτε καν φθάνουν στο φως της δημοσιότητας, όπως αρχικά έγινε με τον άτυχο Κούδρο.
Ιδιαίτερα έντονα είναι τα φαινόμενα αυτά στην Ελληνική πύλη του ευρωπαϊκού φρουρίου της Ε.Ε. και ιδιαίτερα στα Λιμάνια της Πάτρας και της Ηγουμενίτσας, όπου συσσωρεύεται το μεγαλύτερο μέρος των δυστυχισμένων μεταναστών, στην μακριά βασανιστική πορείας τους, από την Ανατολή (Ιράκ, Αφγανιστάν, Πακιστάν κλπ)-όπου οι ιμπεριαλιστές άναψαν τις φωτιές του πολέμου-για μια θέση στον ήλιο της «πολιτισμένης» Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε όλη αυτή την πορεία γίνονται αντικείμενα στυγνής εκμετάλλευσης των δουλεμπόρων, των αρχών, των αφεντικών τους, όταν καταφέρνουν τελικά να βρουν μια δουλειά. Συχνά-πυκνά και στη πόλη μας φθάνουνκακοποιημένοι μετανάστες στο Κέντρο Υγείας, τσακισμένοι από το ξύλο των ανδρών των δυνάμεων καταστολής.
Οργή για τα πάθη του κούρδου μετανάστη επικρατεί στην περιοχή, ενώ ζητούμενο είναι η έρευνα, η πλήρης διαλεύκανση της υπόθεσης και η παραδειγματική τιμωρία των οργάνων καταστολής, που μέσα από τις δομές των κρατικών κατασταλτικών μηχανισμών, υλοποιούν τις απάνθρωπες αντι-μεταναστευτικές πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει να καταγγελθεί η πολιτική της κυβέρνησης που εφαρμόζει αυτές τις πολιτικές και να στιγματισθεί παράλληλα η προσπάθεια να σβηστούν τα ίχνη της κακοποίησης του Κούρδου μετανάστη και η απαράδεκτη καθυστέρηση στις έρευνες, που είναιχαρακτηριστική του τρόπου με τον οποίον αντιμετωπίζονται οι μετανάστες από τις αρχές.
Φαίνεται τελικά ότι οι "Μανωλάδες" δεν είναι κάτι μεμονωμένο, αλλά είναι η έκφραση της αντιμεταναστευτικής πολιτικής που ακολουθεί η χώρα μας. Η Ευρώπη με τις συμφωνίες Σένγκεν, την Ευρωαστυνομία, τον Ευρωστρατό κλπ, γίνεται ένα απόρθητο φρούριο για μετανάστες και εργαζόμενους.
Η κρατική καταστολή, όπως έδειξε περίτρανα και η δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, η συνεχής δράση των ΜΑΤ, των δικαστηρίων, των νέων αντιδραστικών νόμων, των χαφιεδοκαμερών κλπ., έρχεται να χτυπήσει συνολικά τα δικαιώματα και τις ελευθερίεςνεολαίας, εργαζομένων και μεταναστών. Όλα αυτά είναι γεννήματα του άθλιου καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος, που με περισσή φροντίδα υπηρετεί η Ε.Ε. και οι ελληνικές κυβερνήσειςτης Ν.Δ. σήμερα, αλλά και οι προηγούμενες.
·Κάτω η κρατική και εργοδοτική βία και τρομοκρατία
·Έλληνες και ξένοι εργάτες ενωμένοι
·Ανθρώπινα δικαιώματα στους μετανάστες-Να καταργηθούν οι ευρωπαϊκές συμφωνίες και οι αντιμεταναστευτικοί νόμοι - Όχι στην Ευρώπη φρούριο
·Σήμερα τσακίζουν ξένους μετανάστες αύριο θα χτυπάνε Έλληνες εργάτες
Όντας σχήμα και όχι κομματική παράταξη, η Πρωτοβουλία Φοιτητών είναι:
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ: Από κράτος, κομματικές γραμμές, καθηγητές, κυρίαρχη αστική ιδεολογία. Ανεξάρτητος κατά τη γνώμη μας δεν είναι ο απομονωμένος από την πολιτική, τις ιδέες και τη θεωρία, αλλά εκείνος που μπορεί ελεύθερα να διαμορφώνει τη σκέψη του χρησιμοποιώντας τα περισσότερα στοιχεία.
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ: Γιατί πιστεύει στη δύναμη των αποφάσεων των Γενικών Συνελεύσεων των φοιτητών, γιατί πιστεύει ότι τα προβλήματα λύνονται στους δρόμους από όλους και όχι στους διαδρόμους από «φωτισμένους» συνδικαλιστές.
ΑΜΕΣΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ: Γιατί λειτουργεί αμεσοδημοκρατικά, χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς κομματική πειθαρχία. Οι αποφάσεις λαμβάνονται μετά από διεξοδική συζήτηση και με προσπάθεια κοινής συμφωνίας. Ωστόσο η μειοψηφία δεν υποτάσσεται στην πλειοψηφία και διατηρεί το δικαίωμα να δοκιμάζει την άποψή της στις Γενικές Συνελεύσεις και στο φοιτητόκοσμο. Είναι όμως μια συλλογικότητα αμεσοδημοκρατική κυρίως γιατί αντιπαραθέτει τη δύναμη των Γενικών Συνελεύσεων των φοιτητών, κόντρα στη λογική των κοινοβουλευτικών θεσμών και της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.